miércoles, 26 de agosto de 2026

Poesía

   Poesía de mi aliento

         que cada noche bendigo
          que pasa aupando crestas
             sobre arreboles amigos.
              Todo en rayos se proyecta
                sobre mi recio castigo.
                  Por ír tras las niñas necias
                   que no quisieron amigos
                      sino amantes con greñas
                       aplanadas por martillos. 

No hay comentarios:

Publicar un comentario